شاید از پلک ِ باز پنجره تا بیداری ِ ما راهی نیست
از پس ِ خانه ها و دیوار ها و خیابان ها و دره و کوه
دور از هیاهوی ِ شهر
وقتی روز آرام آرام دست به دست ِ غروب می داد
من صدای ِ تو را می شنیدم
" هر لحظه " و " نجوا کنان " با لبخند...
خدای ِ خوب ِ من .
25 آبان 91
جاده امام زاده داوود
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر