بنگر به جهان

آبان هشتاد و هشت
این یکی از عزیز ترین عکسهایی هست که گرفتم

خوابی و خیالی

آبان هزار سیصد و هشتاد و هشت

کلاغ

قیطریه - پاییز هشتاد و هشت

خاص ِ دل

نبض زندگی

زندگی در دستان آن دو
در رگ های برگ

تیله

وطنم ... وطنم ...وطنم .

green

سبز ِ سبزم

دنبال نور و کمی هم حیات میگردم

گل-سنگ

بله . عشق

از شب - از عمق

معماری مسجد ، این زیبا ترین نمود بصری آیین ایرانی اسلامی در قالب فرم . و خاص ترین تجلی معنا در عالم ملک . این بنای چند وجهی نشان از بی نشانی می کند که انسان را وا می دارد تا در ساحت ناسوت سر به سجده ای برآرد و دست به آسمان برده تا فریادی از سر نیاز به پهنای کهکشانها از سینه بر آرد.

نگاه کن با عشق

عاشق این پدر و پسر شدم
پسره فوق العاده باهوش بود
من محوش شده بودم
اینجا : دیگه توچال :دی

شهر من چه دوری

ایستگاه پلنگچال در راه توچال
اسفند 87

بی تصویر ... بی آسمان

تنهایی

قطار می رود...تو مى روى...تمام ايستگاه مى رود...
و من چقدر ساده ام...که سال هاى سال...در انتظار تو...کنار اين قطار رفته...ايستاده ام...
و همچنان...به نرده هاى ايستگاه رفته...تکيه داده ام

به پرواز
شك كرده بودم
به هنگامي كه شانه هايم
از توان سنگين بال
خميده بود،
و در پاكبازي معصومانه گرگ وميش
شبكور گرسنه چشم حريص
بال مي زد.
به پرواز شك كرده بودم من.

غریق